Ciąża u psa i opieka nad ciężarną suką

golder retriever puppies with mother
Niezależnie od tego czy ciąża u naszej suki jest zaplanowanym działaniem czy przypadkiem, suce należy się w tym czasie odpowiednia opieka i pomoc. Trwająca ok 9 tygodni ciąża początkowo zwykle nie daje żadnych objawów. Niektóre suki mogą okazywać wzmożoną aktywność lub brak apetytu, bardzo rzadko zdarzają się mdłości.
Jeśli podejrzewamy, że nasza suczka może być szczenna warto skonsultować się z lekarzem weterynarii i wykonać badanie USG w celu potwierdzenia ciąży i określenia wielkości miotu (dzięki temu w czasie porodu będziemy mieli pewność, że wszystkie szczenięta już się urodziły).
Przez cały okres ciąży suka powinna być regularnie wyprowadzana na spacery, pod koniec częściej ponieważ potrzeby fizjologiczne będą wzmożone – w związku z tym należy pamiętać o woreczkach ;)
Zwierzę musi mieć stały dostęp do świeżej wody i odpowiedniego pokarmu. Znakomitym rozwiązaniem są specjalne karmy dla suk ciężarnych lub po prostu dla szczeniąt. Są one wzbogacone o odpowiednią ilość wartości odżywczych, potrzebnych suce w tym okresie.
Około 7 tygodnia ciąży dobrze jest wydzielić psu specjalne miejsce, w którym będzie mógł odbyć się poród oraz opieka nad młodymi.  Miejsce to musi być spokojne, bez przeciągów, ze stała temperaturą i dopływem światła słonecznego. Dobrze przygotować je wcześniej, żeby suka miała czas się z nim oswoić i przyzwyczaić. Kojec powinien być duży i wygodny dla zwierzęcia, należy pamiętać, że szczenięta będą z czasem coraz bardziej ruchliwe i lepiej by początkowo nie były w stanie samodzielnie się z niego wydostać lub przypadkowo sturlać. Miejsce wybrane na zakątek psiej mamy powinno być również dobre do obserwacji, byśmy mogli wygodnie nadzorować przebieg porodu i w razie potrzeby szybko zareagować czy pomóc. Obserwować rodzinę należy również po urodzeniu wszystkich szczeniąt. Czasem suki mogę przypadkowo przygnieść szczenię lub w wyniku ewentualnego szoku poporodowego zagrażać młodym.
Symptomami zbliżającego się porodu jest przede wszystkim syndrom wicia gniazda (suka próbuje kopać w swoim legowisku, układać je i poprawiać), niepokój (zwierze często wręcz nie może usiedzieć w miejscu) oraz objawy fizyczne takie jak dyszenie czy odpływ śluzu z okolic rodnych.
Rodzącej suce nie należy przeszkadzać, jedyne co możemy zrobić to pilnować czy wszystko przebiega jak należy i w razie konieczności interweniować lub wzywać na pomoc lekarza weterynarii. Suka powinna sobie doskonale poradzić sama, instynktownie wiedząc co należy robić. Wartym uwagi jest fakt, że szczenięta rodzą się w worku owodniowym, który suka powinna przegryźć, wylizać szczenię i nakarmić je. Jeśli jednak tego nie robi powinniśmy interweniować, rozerwać worek, osuszyć szczenię i przystawić suczce do karmienia. Regułą jest, że suka zjada łożysko po porodzie, nie ma w tym nic nietypowego i nie powinniśmy jej tego zabraniać, jeśli jednak jakieś pozostanie musimy sami się go pozbyć.
Podczas porodu suka będzie robiła sobie przerwy między kolejnymi szczeniętami, służą one przede wszystkim nakarmieniu urodzonych już młodych i odpoczynkowi, pies może wtedy drzemać i przysypiać przygotowując się do dalszego wysiłku. Jeśli mamy już pewność, że wszystkie pieski się urodziły a suka wydaliła wszystkie łożyska, powinniśmy zapewnić jej możliwość załatwienia potrzeb fizjologicznych, dostęp do wody oraz wspomnianego odpowiedniego pożywienia, ale przede wszystkim spokój. Warto jednak doglądać całej psiej rodziny, by mieć pewność, że zarówno ze świeżo upieczoną mamą jak i z maluchami nie dzieje się nic niepokojącego.

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *